เธออยู่สูงแค่ไหน สูงเท่าไร
ฉันเข้าใจทุกทุกอย่าง
เธอคือดาวบนฟ้า ที่ห่างไกล
ที่ฉันได้เพียงแค่มอง

* เป็นคนธรรมดา ไปรักนางฟ้า ต้องช้ำต้องมีน้ำตา
ห่างไกลสักเท่าไร ไม่เคยจำ ยังเผลอใจไปรักเธอ

** ก็รู้ ว่าตัวฉันต้อยต่ำ ตะเกียกตะกายไขว่คว้า ก็มีแต่เจ็บช้ำ หัวใจ

*** จำเป็นต้องลืมความรัก ที่เหมือนดั่งเส้นขนาน
มีเพียงคำว่ารักเธอทั้งใจ คงไม่พอ
เป็นแค่เพียงก้อนหินบนพื้นดินไร้ความหมาย
หมดสิทธิ์คิดอะไร เจียมหัวใจ และท่องไว้ (ว่าเราไม่คู่ควร)

ซ้ำ (* , ** , ***)

มันก็ดีแค่ไหนที่ได้พบเธอ ได้เจอกับคนที่ฝันใฝ่
แต่เราต่างกันเกินไป เธอไม่ควรเอาชีวิตเธอมาฝากไว้
กับคนอย่างฉัน…

จำเป็นต้องลืมความรัก ที่เหมือนดั่งเส้นขนาน
มีเพียงคำว่ารักเธอทั้งใจ คงไม่พอ
เป็นแค่เพียงก้อนหินบนพื้นดินไร้ความหมาย
หมดสิทธิ์คิดอะไร เจียมหัวใจ และท่องไว้ ว่าเราไม่คู่ควร

Comments

comments