เริ่มที่เพื่อนจบที่เพื่อน – แพรวา พัชรี

กินข้าวกับเธอ เดินกับเธอ
กลับบ้านพร้อมเธอเสมอ
ชีวิตฉันมีแต่เธออย่างนี้ทุกวัน
เริ่มจากเพื่อนที่ใกล้ชิดมานานแสนนาน
นับวันผูกพันจนอยากเปลี่ยนเป็นเพื่อนใจ

นั่งข้างกัน มือแตะกัน
บางทีก็ยังแอบฝัน
สักวันก็คงได้จูงมือกันเดินไป
เห็นเธอยิ้มให้ทุกครั้งก็หวังในใจ
ว่ามีความหมายของคำว่ารักซ่อนไว้หรือเปล่า

แต่วันนี้เธอจูงเขามา
เห็นสายตาที่เธอมองเขา
ใจมันปวดร้าวหมดหวังตั้งแต่นาทีนั้น

เริ่มที่เพื่อนก็คงต้องจบที่เพื่อน
คำว่าแฟนกับเพื่อนแค่จะเขียนก็ยังต่างกัน
รักเธอแค่ไหนแต่สุดท้ายก็ต้องหยุดฝัน
ท่องไว้เธอเป็นเพื่อนฉัน
ส่วนใครคนนั้นเขาเป็นแฟนเธอ

โลกเปลี่ยนไป วันเปลี่ยนไป
ชีวิตก็คงเปลี่ยนไป
แต่คำว่าเพื่อนทำไมคงเดิมเสมอ
ก็เคยหวังว่าลึกๆในใจของเธอ
อาจจะเคยเผลอคิดไปไกลเหมือนฉันหรือเปล่า

แต่วันนี้เธอพาเขามาเห็นเวลาเธอยิ้มให้เขา
ใจยิ่งเงียบเหงาหมดหวังตั้งแต่นาทีนั้น

เริ่มที่เพื่อนก็คงต้องจบที่เพื่อน
คำว่าแฟนกับเพื่อนแค่จะเขียนก็ยังต่างกัน
รักเธอแค่ไหนแต่สุดท้ายก็ต้องหยุดฝัน
ท่องไว้เธอเป็นเพื่อนฉันส่วนใครคนนั้นเขาเป็นแฟนเธอ

แต่วันนี้เธอพาเขามา
เห็นเวลาเธอยิ้มให้เขา
ใจยิ่งเงียบเหงา
หมดหวังตั้งแต่นาทีนั้น

เริ่มที่เพื่อนก็คงต้องจบที่เพื่อน
คำว่าแฟนกับเพื่อนแค่จะเขียนก็ยังต่างกัน
รักเธอแค่ไหนแต่สุดท้ายก็ต้องหยุดฝัน
ท่องไว้เธอเป็นเพื่อนฉัน
ส่วนใครคนนั้นเขาเป็นแฟนเธอ

รักเธอแค่ไหนแต่สุดท้ายก็ต้องหยุดฝัน
ท่องไว้เธอเป็นเพื่อนฉัน
ส่วนใครคนนั้นเขาเป็นแฟนเธอ