Archive for เมษายน, 2012

คนที่เธอไม่ยอมรับ – DJ เอกกี้

ก็เป็นคนที่เธอไม่ยอมรับ
แต่เป็นคนที่เธอบอกว่ารัก
แล้วฉันนั้นควรจะทำเช่นไร
ได้แต่มองเธอแบบนี้ ทั้งที่เราคือคนรักกัน
แต่เป็นความรัก ที่เป็นความลับข้างในหัวใจ
ได้แต่รักได้แต่รอ โดยที่ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
รักเราจะเปิดเผย อย่างที่เธอนั้นภูมิใจ
อยากขอ เพียงแค่ได้เดินข้างกาย
ได้จับมือ ได้ซบไหล่เธอเมื่อใจอ่อนล้า
ได้แต่คิด และจิตนาการเรื่อยมา
จนกว่าจะถึงเวลาโดยที่ไม่รู้เวลาอะไร
ก็เป็นคนที่เธอไม่ยอมรับ
แต่เป็นคนที่เธอบอกว่ารัก
แล้วฉันนั้นควรจะมีความสุขไหม
ในเมื่อการมีฉันเป็นคนรัก
มันยากเย็นที่เธอจะยอมรับได้
ฉันควรทนไปแค่ไหนกัน
เธอก็คงมีเหตุผล ที่ทำให้ฉันมีเพียงพอ
จะเรียกฉันว่าที่รัก ต่อหน้าใครใคร
อยากขอ เพียงแค่ได้เดินข้างกาย
ได้จับมือ ได้ซบไหล่เธอเมื่อใจอ่อนล้า
ได้แต่คิด และจิตนาการเรื่อยมา
จนกว่าจะถึงเวลาโดยที่ไม่รู้เวลาอะไร
ก็เป็นคนที่เธอไม่ยอมรับ
แต่เป็นคนที่เธอบอกว่ารัก
แล้วฉันนั้นควรจะมีความสุขไหม
ในเมื่อการมีฉันเป็นคนรัก
มันยากเย็นที่เธอจะยอมรับได้
ฉันควรทนไปแค่ไหนกัน
ก็เป็นคนที่เธอไม่ยอมรับ
แต่เป็นคนที่เธอบอกว่ารัก
แล้วฉันนั้นควรจะมีความสุขไหม
ในเมื่อการมีฉันเป็นคนรัก
มันยากเย็นที่เธอจะยอมรับได้
ฉันควรทนไปแค่ไหนกัน

ระยะประชิด – Status Single

เธอรู้อะไรบ้างไหม ทุกครั้งเวลาที่เธอเดินเข้ามาใกล้ ๆ
เหมือนหัวใจฉันจะหลุด เหมือนเวลาหยุดเดิน จากนี้ไป
เธอรู้อะไรบ้างไหม ทุกครั้งที่เราใกล้กันฉันก็ลืมว่าหายใจ
เหมือนอะไรที่เป็นอยู่ บนโลกที่มีอยู่ ก็ดูว่าหายไป

* จากหนึ่งคนที่เคว้งคว้าง อยู่ในโลกที่อ้างว้าง
แค่มีเธอข้าง ๆ ความเหงาเลือนลาง และจางหายไปทุกที

** ช่วยอยู่ตรงนี้นานๆได้ไหม ขอให้เธอเข้าใจ ว่าชอบเวลาที่เราได้ใกล้กัน
เมื่อระยะมันได้ เหมือนมันได้ ใกล้เธอทีไรหัวใจมันสั่น
โปรดอยู่ตรงนี้นานๆอีกนิด ในระยะประชิด อีกนิดให้ใจเรานั้นได้ตรงกัน
แค่เรานั้นได้ใกล้ ให้มันได้ เป็นช่วงเวลาของเธอกับฉัน

ยิ่งใกล้กันมากแค่ไหน. ยิ่งเหมือนว่าในโลกนี้มีแค่เราเพียงสองคน
ยิ่งได้ชิดกันเท่าไร ช่องว่างของหัวใจ ก็ดูว่าน้อยลง

ซ้ำ * , ** ดนตรี ซ้ำ **

เรือลำหนึ่ง – Jeasmine

เราคงเป็นดั่งเรือน้อยลำหนึ่ง ในทะเลแห่งชีวิตกว้างใหญ่
ฟ้า คลื่นลมซัดมา ก็หวั่นไหว

หากชีวิตเปรียบดังทะเล ฉันคงคล้ายเป็นเรือล่องไป
ให้ลมพาพัดไป ไร้ทิศทาง
สุดขอบฟ้ากว้างใหญ่ ใครรู้บ้าง
สุดท้ายหนทาง จะร้ายหรือดี
มีความหวัง ฝั่งอันแสนไกล เห็นเพียงแสงรำไรอ้างว้าง
จะมีใครสักคน หรือ ไม่มี
หากคืนไหนไร้ดาว เหงาทุกที
ชีวิตก็อย่างนี้ อยากมีความหมาย

เราคงเป็นดั่งเรือน้อยลำหนึ่ง ในทะเลแห่งชีวิตกว้างใหญ่
ฟ้า คลื่นลมซัดมา ก็หวั่นไหว
ในใจมีแต่จุดหมาย คือฝั่ง มันจะไกลสักเพียงไหน
ต้องไป แม้ว่าในหัวใจไม่มีใครเลย

ฉันก็คงเป็นแค่เพียง ผงฝุ่นในสายลมไม่มี
ไม่มีความหมายใด ไม่มีใคร
มรสุมพัดผ่าน ทานไว้ได้
ชีวิตวันต่อไป ไม่มีใครรู้

ไม่่ใช่ไม่รู้สึก – กอล์ฟ เบญจพล

อยู่กับเธอด้วยใจที่ไม่ละเลย เรื่องอะไรไม่เคยให้ร้อนใจ
ทั้งถนอมความรู้สึก ทั้งรักษาน้ำใจ ไม่เคยยอมให้ใครขนาดนี้
แต่เธอเองกลับลืมมาทำร้ายกัน พูดอะไรกดดันกันทุกที
หรือว่าฉันยอมมากไป ค่ามันถึงไม่มี อยากบอกเธอวันนี้ให้เข้าใจ

*ว่าไม่ใช่ไม่รู้สึก แต่ทนเก็บไว้ แต่จะทนเรื่อยไปได้หรือเปล่า
เป็นเพราะรักอย่างเดียว ยอมเธอทุกเรื่องราว เพราะทนทั้งๆที่ไม่เข้าใจ

**ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึก อยากให้เธอรู้ แต่มันเจ็บช้ำอยู่ กับอาการที่เธอทำ
ที่ฉันนิ่งฝืนไม่พูดเลยสักคำ ไม่ใช่ฉันไม่เสียใจ(ไม่ใช่ฉันไม่เสียใจ)
อยากให้เธอบอกมาว่ายังรักกัน อาจจะลืมสิ่งนั้นเพราะคุ้นเคย
เพราะวันนี้ที่เป็นอยู่ ฉันไม่แน่ใจเลย เจ็บซ้ำๆก็เลยต้องพูดจา (* ,**)
ก็เพราะรักอย่างเหลือเกิน

ผ่านเลยไป – Ost.HOME

หากเธอลองมองไปยังฟ้าแสนไกล และคิดถึงใครหนึ่งคนคุ้นเคย
กี่หมื่นพันคำที่ไม่ทันเอื้อนเอ่ย และเธอยังคง เก็บมันไว้ข้างในใจ
จะกี่คราวที่ความรักผันผ่าน พอมองเห็นมันก็ไม่ทันคว้าไขว่
และอีกกี่คราวที่เราเฝ้าลบลืมมัน เพื่อหวังซักวันรักจะมาพบใหม่
หมดชีวิตใช้ไปเพื่อหวังและรอ จนบางทีท้อและถอดใจ
ว่ามันคงไม่มีรักจริงให้เราเจอ ถ้ามีจริงมันคงอยู่แสนไกล
รักอยู่ที่ไหน จะไปหา กว่าที่จะได้มันมาต้องเสียอะไร
กว่าจะพบ และได้เห็น ว่าที่จริงแล้วคือเราเองที่มองข้ามไป
รัก อยู่ที่ใด หรือมันอาจผ่านเลยไป โดยที่ไม่รู้ตัว
หากรักเหมือนแสงส่องทางให้เรา ก็อาจเป็นเหมือนเงาในมุมของใคร
อาจดูหมองๆ อาจดูว่าสวยงาม ก็คือนิยามที่ต่างคนคิดไป แต่จะดี
หรือร้ายก็ไม่สำคัญ เท่ารักนั้นทิ้งอะไรไว้ มันจะเป็นรอยยิ้มหรือกี่หยด
น้ำตา ก็ได้ทำให้รู้ว่ารักเป็นอย่างไร
อยู่ที่ไหน จะไปหา กว่าที่จะได้มันมาต้องเสียอะไร
กว่าจะพบ และได้เห็น ว่าที่จริงแล้วคือเราเองที่มองข้ามไป
รัก อยู่ไม่ไกล และมันอาจผ่านเลยไป โดยที่ไม่รู้ตัว
จะต้องเสียอะไร

Go to Top