Archive for มิถุนายน, 2013

นานเท่านาน – หนุ่ม KALA

อาจมีเรื่องราวของเธอบางอย่าง
ที่ยังต้องการลบเลือนมันไป
แต่ยังไม่รู้ต้องใช้เวลา อีกแค่ไหน

ไม่อาจมีใครแก้ไขอดีต
แค่ลองปล่อยมันให้ผ่านเลยไป
ไม่นานก็เช้า พรุ่งนี้ยังคงรอให้เธอเริ่มใหม่

อดีตเป็นไงก็ไม่สำคัญ
แค่ปัจจุปันฉันนั้นจะยืนข้างเธอ

ถ้าหากว่าฉันยังคงหายใจ
ถ้าหากว่าเธอยังเชื่อในฉัน
หมดชีวิตนี้เราจะมีกัน ตราบนานเท่านาน

อาจไม่ใช่คนที่ตรงใจเธอ
อาจไม่เหมือนใครที่เธอเคยวาดฝัน
แต่จะรักเธอเหมือนเดิมอยู่ทุกวัน ตราบนานเท่านาน

อาจไม่ใช่ใครที่ดีทุกอย่าง
อาจไม่ใช่คนที่เธอไว้ใจ
แต่อยากให้รู้ว่าฉันจะไม่เปลี่ยน จากนี้ตลอดไป

อดีตเป็นไงก็ไม่สำคัญ
แค่ปัจจุปันฉันนั้นจะยืนข้างเธอ

ถ้าหากว่าฉันยังคงหายใจ
ถ้าหากว่าเธอยังเชื่อในฉัน
หมดชีวิตนี้เราจะมีกัน ตราบนานเท่านาน

อาจไม่ใช่คนที่ตรงใจเธอ
อาจไม่เหมือนใครที่เธอเคยวาดฝัน
แต่จะรักเธอเหมือนเดิมอยู่ทุกวัน ตราบนานเท่านาน

ถ้าหากว่าฉันยังคงหายใจ
ถ้าหากว่าเธอยังเชื่อในฉัน
หมดชีวิตนี้เราจะมีกัน ตราบนานเท่านาน

อาจไม่ใช่คนที่ตรงใจเธอ
อาจไม่เหมือนใครที่เธอเคยวาดฝัน
แต่จะรักเธอเหมือนเดิมอยู่ทุกวัน ตราบนานเท่านาน

กี่พรุ่งนี้ – Potato

จากรูปที่เคยสวยงาม
ผ่านมานานคงมีบางสีที่เริ่มจาง
แต่ภาพในความทรงจำ
ต่อให้นานเรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจน
ห้องที่ยังคงมีไออุ่น
จากใครบางคนที่ยังเผลอร้องเรียกหา
แต่เหมือนว่าเวลาอยู่ที่เดิม จะเริ่มยังไง
ให้นาฬิกาที่หยุดเดินให้หมุนดังเดิม

กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใครอีกต่อไป
อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
เหมือนว่ายังคงมีไออุ่น
จากใครบางคนที่ตะโกนร้องเรียกหา
แต่คล้ายว่าเวลาอยู่ที่เดิม จะเริ่มยังไง
ให้นาฬิกาที่หยุดเดินให้หมุนดังเดิม
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร อีกต่อไป
อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร ไม่มีใคร…
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร อีกต่อไป
อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
ความเสียใจสักวันต้องผ่านไป
ฝืนก้าวเดินต่อไปแม้ใจไร้เรี่ยวแรง
ยอมรับมันสักวันจะเข้าใจ
รอยน้ำตาที่ไหลสักวันจะหมดไป
กี่พรุ่งนี้… พรุ่งนี้…
ความเสียใจสักวันต้องผ่านไป
ฝืนก้าวเดินต่อไปแม้ใจไร้เรี่ยวแรง
ยอมรับมันสักวันจะเข้าใจ
รอยน้ำตาที่ไหลสักวันจะหมดไป
ความเสียใจสักวันต้องผ่านไป
ฝืนก้าวเดินต่อไปแม้ใจไร้เรี่ยวแรง
ยอมรับมันสักวันจะเข้าใจ
รอยน้ำตาที่ไหลสักวันจะหมดไป

ฝันไม่เคยหลับ – So Cool

ท้องทะเลมืดมิด ฉันนั้นลอยเรือไป
แม้จะมองไม่เห็นฝั่ง แต่ฉันก็ยังมุ่งไป

ฝันไม่เคยหลับใหล แม้ในคืนเดียวดาย
สายลมยังกระซิบบอก ว่าคงอีกไม่ไกล

หลายทีที่เปลี่ยวเหงา หลายคราวเหมือนมันจะตาย

แต่ฉันยังไม่หยุดฝัน เพราะฉันมีเธอเป็นกำลังใจ
ถึงจะไกลเพียงใด จะไม่ยอมแพ้

คลื่นลมแรงแค่ไหน หัวใจยังเข้มแข็ง
แม้ว่ายังหายใจอยู่ จะสู้ไปจนสิ้นแรง

หลายทีที่เปลี่ยวเหงา หลายคราวเหมือนมันจะตาย

แต่ฉันยังไม่หยุดฝัน เพราะฉันมีเธอเป็นกำลังใจ
ถึงจะไกลเพียงใด จะไม่ยอม

แต่ฉันยังไม่หยุดฝัน เพราะฉันมีเธอเป็นกำลังใจ
ถึงจะไกลเพียงใด จะไม่ยอมแพ้…ไม่ยอมแพ้

แต่ฉันยังไม่หยุดฝัน เพราะฉันมีเธอเป็นกำลังใจ
ถึงจะไกลเพียงใด จะไม่ยอม

แต่ฉันยังไม่หยุดฝัน เพราะฉันมีเธอเป็นกำลังใจ
ถึงจะไกลเพียงใด จะไม่ยอมแพ้

เรื่องจริงเรื่องสุดท้าย – โดม จารุวัฒน์

เธอไม่รู้หรอก เธอหลอกใครไม่เก่ง
บ่อยครั้งที่ฉันรู้ทัน
ทุกทุกคำที่เธอพูดมาว่ารักกัน
มันเจ็บตรงที่มันไม่จริง

แค่หวังอาจมีสักวันที่ฉันชื่นใจ
ได้ฟังอะไรที่จริงสักครั้งก็ยังดี
ไม่เคยคิดเลยเรื่องจริงที่ฉันหวังให้มี
คือคำพูดคำนี้ที่เธอว่าหมดรักกัน

มันเจ็บเจ็บกว่าเธอหลอกฉัน
คำพูดลวงหลอกเป็นพันพัน
ไม่ทรมานเท่าเรื่องจริงที่เธอพูดมา
เธอพูดโดยไม่หลบสายตา
ยิ่งเจ็บรู้ไหมเพราะมั่นใจได้ว่า
วันนี้ที่เธอพูดมามันคือเรื่องจริง

เรื่องนี้ที่บอก ทำไมไม่แกล้งหลอก
เหมือนเหมือนที่เคยพูดมา
ไม่ได้เตรียมหัวใจเพื่อมาเสียน้ำตา
กับคำร่ำลาคำสุดท้าย

แค่หวังอาจมีสักวันที่ฉันชื่นใจ
ได้ฟังอะไรที่จริงสักครั้งก็ยังดี
ไม่เคยคิดเลยเรื่องจริงที่ฉันหวังให้มี
คือคำพูดคำนี้ที่เธอว่าหมดรักกัน

มันเจ็บเจ็บกว่าเธอหลอกฉัน
คำพูดลวงหลอกเป็นพันพัน
ไม่ทรมานเท่าเรื่องจริงที่เธอพูดมา
เธอพูดโดยไม่หลบสายตา
ยิ่งเจ็บรู้ไหมเพราะมั่นใจได้ว่า
วันนี้ที่เธอพูดมามันคือเรื่องจริง

มันเจ็บเจ็บกว่าเธอหลอกฉัน
คำพูดลวงหลอกเป็นพันพัน
ไม่ทรมานเท่าเรื่องจริงที่เธอพูดมา
เธอพูดโดยไม่หลบสายตา
ยิ่งเจ็บรู้ไหมเพราะมั่นใจได้ว่า
วันนี้ที่เธอพูดมามันคือเรื่องจริง

ดนตรี…เพื่อชีวิต – BIG ASS

คือแสงไฟสลัว ในคืนที่ใจไม่เจอจุดหมาย
คือสายลมคอยโอบล้อม ในวันที่ฝันมันพังทลาย

จะล้มลง จะหลงทาง ไม่สนใจ

ชีวิตจะกู่จะร้อง จะบรรเลงมันให้ก้องไป
กับบทเพลงแห่งศรัทธาจากในใจ เย เอ้ อี เย้…
ขอบฟ้าที่เห็นยังไกลห่าง ขอแค่ก้าวเดินไป
จะเจ็บจะปวดจะรับไว้ เย เอ้ อี เย้… เย้…
ลมหายใจคือเสียงดนตรี

เมื่อน้ำตาหลั่งริน ก็ขอแค่ใจไม่สิ้นความหวัง
เมื่อแสงทองยังส่องฟ้า จะเสาะจะหาให้เจอสักวัน

จะล้มลง จะหลงทาง ไม่สนใจ

ชีวิตจะกู่จะร้อง จะบรรเลงมันให้ก้องไป
กับบทเพลงแห่งศรัทธาจากในใจ เย เอ้ อี เย้…
ขอบฟ้าที่เห็นยังไกลห่าง ขอแค่ก้าวเดินไป
จะเจ็บจะปวดจะรับไว้ เย เอ้ อี เย้… เย้…
ลมหายใจคือเสียงดนตรี

ชีวิตจะกู่จะร้อง จะบรรเลงมันให้ก้องไป
กับบทเพลงแห่งศรัทธาจากในใจ เย เอ้ อี เย้…
ขอบฟ้าที่เห็นยังไกลห่าง ขอแค่ก้าวเดินไป
จะเจ็บจะปวดจะรับไว้

วันนี้จะกู่จะร้อง จะบรรเลงมันให้ก้องไป
กับบทเพลงแห่งศรัทธาจากในใจ เย เอ้ อี เย้…
จุดหมายที่หวังยังไกลห่าง รู้และสู้มันไป
จะเจ็บจะปวดสักเพียงใด เย เอ้ อี เย้… เย้…
ยังหายใจเป็นเสียงดนตรี

Go to Top