Posts tagged บิว กัลยาณี

คิดถึงคนต้นทาง – บิว กัลยาณี

โลกกลมๆ สายลมเดินทาง เคว้งคว้าง ทิ้งต้นทางมาไกล
ใครอิรู้ ว่าจะพัดไปที่ใด เต็มใจหรือเปล่า
แต่ว่าฉัน ทิ้งเธอมาไกล อยู่ได้แต่ก็เหงาๆ ใจผวาโหยหาคำว่าเรา
เหงาเหมือนเงาไม่เคยห่าง

*คับที่อยู่ได้เว้อแต่คิดถึงเธอมันอยู่ยาก ฝันซ้ำๆ ซากๆ เห็นแต่หน้าพี่บ่าว
ยามเมื่อหัวถึงหมอน ย้อนเห็นเรื่องราว อยู่ใต้คำสั่งเหงาๆ พี่บ่าวเฮ้อสาวคิดถึง

**โลกกลมๆ สายลมเดินทาง เคว้งคว้างให้ใจหวนคำนึง
ภาพสะท้อนเขียนกลอนรำพึง คิดถึงคนต้นทาง

*คับที่อยู่ได้เว้อแต่คิดถึงเธอมันอยู่ยาก ฝันซ้ำๆ ซากๆ เห็นแต่หน้าพี่บ่าว
ยามเมื่อหัวถึงหมอน ย้อนเห็นเรื่องราว อยู่ใต้คำสั่งเหงาๆ พี่บ่าวเฮ้อสาวคิดถึง

**โลกกลมๆ สายลมเดินทาง เคว้งคว้างให้ใจหวนคำนึง
ภาพสะท้อนเขียนกลอนรำพึง คิดถึงคนต้นทาง

ผ้าพันแผล – บิว กัลยาณี อาร์ สยาม

เอาใจเป็นยา เอาตัวเป็นผ้าพันแผล ประคบประหงม ดูแล รักษาแผลใจเธอ
หายเจ็บก็จากไป เดินได้ไม่ให้เจอ คำลาจากเธอ ไม่มีเผลอมาสักคำ
*เธอกลับมา ฉันก็ดีใจ อยากกอดเธอไว้เหมือนเคยทำ
แต่เจ็บแล้วฉัน นั้นจำ ใจดำคำเจ้าชู้
**ช้ำใจลองทนดู เจ้าชู้ต้องดูแลตัวเอง หายใจเข้าเอาไว้ลึกๆ คนเก่ง ดูแลแผล
ขอโทษจริงๆ ที่ครั้งนี้ไม่ได้ดูแล ผ้าพันแผล มันใช้ได้แค่ครั้งเดียว
เธอเป็นตัวเอง ไม่เคยเป็นของใคร อยากคบอยากทิ้ง เมื่อไร นึกถึงใจใครกัน
ยามเจ็บมือกุมใจ จำได้แค่หน้าฉัน เชื่อเธอว่าผูกพัน แต่เธอนั้นเชื่อ ไม่ได้
(ซ้ำ */**)

ไม่ใช่นางฟ้าแต่อยากพาพี่ขึ้นสวรรค์ – บิว กัลยาณี อาร์ สยาม

เหนื่อยหม้ายพี่บ่าว ตรากตรำทำงานทุกวัน เหงื่อไหลโทรมกายอย่างนั้น น้องรู้พี่ทำเพื่อใคร
นกกลับคืนรัง ตกเย็นน้องนั่งอยู่หัวบันได แกงถุงซื้อรอพี่ชาย กลับมากินพร้อมหน้าพร้อมตา
กวาดถูรู้งาน ห้องหอดูแลให้ดี อาบน้ำทาแป้งแค่นี้ โลชั่นไม่มีหรอกหนา ไม่ได้เสริมสวย
หน้าตาผมเผ้าก็ตามประสา ไม่เคยช็อปปิ้งเสื้อผ้า ที่ว่าแพง แพงไม่เคยมีใช้
*ไม่ใช่นางฟ้า แต่อยากพาพี่ขึ้นสวรรค์ สองใจบินไปด้วยกัน ไม่ว่าสวรรค์จะอยู่หนใด
ห้องเช่าน้อย น้อย จะล่องลอยด้วยรักจากใจ เสื่อผืนและหมอนสองใบ ไม่ว่าที่ไหนก็เป็นวิมาน
น้องเองไม่มี สิ่งใดตอบแทนพี่ชาย ยามนี้มีเพียงกายใจ ไออุ่นนี้รอพี่ที่บ้าน ด้วยปีกแห่งรัก
ถักทอฝันไกลให้กันและกัน ลมหนาวและดาวนับพัน คือสวรรค์ของคนเดินดิน
(ซ้ำ *)

พอแล้ว – บิว กัลยาณี อาร์สยาม

หันหลังเดินไปให้ไกล จากคนใจร้าย น้ำตาไหลเต็มหัวใจ มันแทบจะทนไม่ได้
เคยรักมากจึงเสียใจมาก จำจากอยากจะทำใจให้ได้
*ทบทวนอีกครั้ง ชั่งใจอีกหน เจ็บมันล้น จนอยากหนีให้ไกล
พอแล้วพอ พอแล้วพอ พอแล้วใจเอ๋ยใจเรา ไปรักคนไม่รักเรา มีแต่ความช้ำ ช้ำใจ
เปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนใหม่ กัดฟันฝืนให้เดินไปได้ ความผิดหวังครั้งนี้ ขอจำจนตาย
ทิ้งฝันอันเคยแสนหวาน กับคน คนนี้ แม้มันจะนานนับปี ก็ดีกว่าทนทุกข์ไป
เคยรักมากจึงเสียใจมาก จำจากอยากจะทำใจให้ได้
(ซ้ำ */*)
ความผิดหวังครั้งนี้ ขอจำไปจนตาย

Go to Top